همه چیز درباره استرالیا

تجربه مهاجرت تحصیلی پزشکی به استرالیا

اینجا تجربه های واقعی و قوانین مهاجرتی که به شما کمک می کنه تا دید واقعی تری به مهاجرت پیدا کنید رو گردآوری کردیم. این مطلب بطور قطع آگاهی شما رو بالا می بره اما یادتون باشه موقعی که تصمیم نهایی رو گرفتید، برای ادامه مسیر نیاز به کمک بیشتری دارید تا تجربه منحصر بفرد خودتون رو بسازید.

مدرک پزشکی‌ رو سال ۱۳۸۶ از دانشگاه اردبیل گرفتم و طرحم رو به عنوان پزشک خانواده در یکی از روستاهای اردبیل شروع کردم. سال ۲۰۱۰ از طریق مهاجرت تحصیلی و اخذ ویزای دانشجوی، که اون زمان سریع ترین راه بود، به استرالیا مهاجرت کردم و الان در این کشور به عنوان رزیدنت جراحی مشغول به کار هستم. همه نکاتی که برای مهاجرت تحصیلی به استرالیا تجربه کردم رو در این مقاله از مجله استارت ویزا براتون میگم.

نحوه مهاجرت تحصیلی به استرالیا چطور بود؟

از طریق یکی از شرکت های مهاجرتی، برای دانشگاه آفر گرفتم، که می تونم این تصمیم رو بزرگترین اشتباه زندگیم بنامم. به عنوان دانشجوی ارشد (مسترز) وارد استرالیا شدم و شروع به تحصیل در مهندسی پزشکی (Biomedical Engineering) با گرایش بیماری های عفونی (Infectious Disease) کردم. این رشته و گرایش، نگرش جدیدی به روش های مولکولی تشخیص درمان بیماری های عفونی و روش های سلولی پزشکی داره.

چطور به سیستم آموزش پزشکی استرالیا ورود کنیم؟

خیلی از مشتاقان مهاجرت به استالیا به سیستم آموزش پزشکی و درمان استرالیا آشنایی ندارن. باید بگم که سسیستم آموزش پزشکی ایران، الگوبرداری شده از سیستم آموزش پزشکی امریکا هست. یعنی شما ۷ سال دانشجوی پزشکی هستید و به عنوان MD فارغ التحصیل می شید و بعد وارد سیستم رزیدنتی می شید. در مقابل، سیستم استرالیا کپی برداری از سیستم بریتانیاست. البته این ۲ سیستم از نظر جزییات خیلی با هم تفاوت دارند.

کسانی که تحصیل دبیرستان رو تموم کردن یا یک مدرک لیسانس دارن، برای ورود به دانشگاه پزشکی استرالیا باید در امتحان ورودی پزشکی یا همون GAMSAT قبول شن. این امتحان از کنکور خودمون آسونتر نیست و فقط بچه‌هایی که واقعا سطح علمی بالایی دارن می تونن اون رو پاس کنن.
این امتحان تست شخصیت و مصاحبه رفتاری در کنار امتحان علمی داره. اون هایی که این امتحان رو با موفقیت پشت سر می ذران، بین ۴ تا ۵ سال دانشجوی پزشکی هستن و در نهایت به فارغ التحصیلان این دوره مدرک MBBS داده می شه که با اون نمی تونن فعالیت خاصی داشته باشن و صرفا در حد یه گواهی پایان تحصیل دانشگاه محسوب می شه.

تحصیل پزشکی در استرالیا

شرایط دوره اینترنی استرالیا چطوره؟

مرحله بعدی دوره اینترنیه که این دوره حکم مجوز کاری رو داره و در حقیقت اگه فارغ التحصیلی دوره اینترنی رو نگذرونه، مدرکش در حد یه لیسانس عادی حساب می شه و نمی تونه استفاده پزشکی از اون  کنه. برای دوره اینترنی باید به بیمارستان های مختلف درخواست بفرستین و معمولا بیشتر شانس موفقیت برای گرفتن پذیرش گذروندن اینترنی مربوط به ایالت محل تحصیل شماست.

نکته جالب اینجاست که همه فارغ التحصیل ها موفق به پذیرش در دوره اینترنی نمی شن و تعدادی از اون ها بیکار می مونن و این موضوع یکی از معایب سیستم آموزش پزشکی استرالیاست.

دوره اینترنی یک سری روتیشن های سه ماهه دارد که در طول ۱ سال باید اون رو بگذرونن که منجر به General Registration برای فارغ التحصیلان بومی می شه. این روتیشن ها انواع مختلف داره و حتما باید یک روتیشن داخلی، جراحی، اورژانس رو بگذرونن.

چه زمانی اجازه طبابت در استرالیا داریم؟

بعد از تموم شدن دوره اینترنی، دانشجوی فارغ تحصیل پزشکی مستقیما نمی تونه طبابت کنه و برای GP شدن باید چند سال دیگه تمرین و تحصیل کنه. برای GP شدن حتما باید یک دوره رو بگذرونن که قبلش می بایست روتیشن های تخصص زنان و اطفال رو بگذرونن.
از اونجایی که سیستم ما براساس سیستم پزشکی امریکاست، استرالیا ما رو به عنوان GP می شناسه و ضرورتی نداره که دوره های روتیشن بیمارستانی رو بگذرونیم.

شرایط دوره رزیدنتی در استرالیا

بزرگترین تفاوتی که احتمالا به خاطر ترمینالوژی استفاده شده بین سیستم استرالیا و ایران وجود داره، بعد از دوره اینترنی یعنی دوره رزدینتی هست. رزدینت یک موقعیت متوسط بین دوره اینترنی و دوره رجیسترال هستش. رجسترال دو مرحله داره که در کل با ۴ گام بعد از تحصیل پزشکی می تونید بگذرونید که معمولا اون رو با عنوان PGY می شناسن.

بدون در نظر گرفتن اینکه شما چه مقامی بین اینترن، رزدینت یا رجیسترال دارید، یک سیستم کلی به اسم PGY 1 تا ۴ هستش که براساس سال‌های پس از فارغ التحصیلی دسته بندی می شه.

توی PGY 1 که یک دوره اجباریه، همه باید انترن باشن و بعد از این دوره شما بین حداقل ۱ تا نهایت ۴ سال می تونید به عنوان رزدینت فعالیت کنید. برای رزیدنتی در ایالات مختلف عنوان های متفاوتی استفاده می شه، مثلا وسترن استرالیا به اون رزدینت مدیکال آفیسر یا RMO می گن، معمولا توی ایالت های شرقی مثل ملبورن و سیدنی و کویینزلند به اون هاوس مدیکال آفیسر یا HMO می گن که موقعیت همه ی این دوره ها با نام های مختلف بین اینترنی و رجیسترال قرار داره.

فعالیت های دوره اینترنی در استرالیا

شما به عنوان اینترن خیلی کارهای پایه ای انجام می دید و شاید خیلی کمتر از فعالیت هایی که ما توی ایران به عنوان اینترن انجام می دیم. فعالیت هایی مثل معاینه بیمار مربوط به پزشکانی با رتبه بالاتره و به عنوان اینترن شما بیشتر مسئول خون گیری، سر و سامون دادن به آزمایش ها، نامه های ترخیص و رفع و رجوع کردن کارهای بخش یا کلینیک هستید و عملا نظارت ویژه ای روی شماست و در صورتی که خطای محرزی ازتون سر نزنه، مسئولیت خاص و پیچیده ای ندارید.

فعالیت های دوره رزدینتی در استرالیا

به عنوان رزدینت یک مقدار سطح توقعات فرق می کنه و اون موقع هست که شما بیشتر سیستم تشخیص درمان رو به کار می برید و از شما انتظار می ره که یه سری شرایط خاصی رو مدیریت کنید. مثلا اگه مریضی در بخش جراحی نه لزوما بخش قلب دچار درد قفسه سینه باشه، باید موقعیت کلی اون رو در گام اول به عنوان نیروی امدادی فوری مدیریت کنید و این قبیل کارها مازاد بقیه فعالیت هایی هست که باید به عنوان رزدینت انجام بدید. در مجموع شما ارشدیت بیشتری نسبت به یک اینترن دارید.

روتیشن های دوره رزدینتی استرالیا

در این مرحله شما روتیشن های مختلفی رو می گذرونید و این روتیشن ها معمولا به صورت تصادفی داده می شن. یعنی شما یک قرارداد کاری ۱ یا ۲ ساله با بیمارستانی دارید و شما طی اون می تونید روتیشن های ترجیحی رو اعلام کنید ولی اینکه چه روتیشنی عاید شما می شه به صورت تصادفی هست. دلیل این موضوع یک سری روتیشن های پیش نیاز برای رشته های خاصه، مثلا اکثر رشته های جراحی روتیشن ICU رو نیاز دارن یا تمامی رشته ها روتیشن اورژانس رو نیاز دارن. اگه قصد اخذ GP رو دارید حتما باید روتیشن اطفال رو بگذرونید که گرفتن اون خیلی سخته.

روتیشن رزیدنتی چقدر طول می کشه؟

طول روتیشن شما به چند موضوع بستگی داره، یکیش اینه که چه رشته ای می خواید، الزامات اون رشته چیه و سومیش اینه که چقدر توی گرفتن اون روتیشن ها خوش شانسید. به عنوان مثال طبق تجربه مهاجرت تحصیلی پزشکی به استرالیا من لحظه شروع، اقامت دائم نداشتم و قراردادهای سه ماهه به من می دادن و توی این مدل قراردادها حق انتخاب این رو نداری که مثلا روتیشن ICU که مختص به رزدینت های بومی هستش رو دریافت کنی. من ۴ ترم پشت سرهم یعنی نزدیک به ۱ سال مشغول به فعالیت توی بخش اورژانس، کاری که اصلا به اون علاقه نداشتم، بودم.

تحصیل پزشکی در استرالیا

اولویت بندی روتیشن ها بر چه اساسی هست؟

از اونجایی که الویت روتیشن همیشه با فارغ التحصیل های دانشگاه ها و مراکز تحصیلی استرالیاست، من و شما خیلی حق انتخاب نداریم و غالبا یک سری روتیشن های سخت تر رو باید پشت سر بذاریم. متاسفانه طبق تجربه مهاجرت تحصیلی پزشکی به استرالیا من همیشه این تفاوت بین یک فرد خارجی و بومی رو کاملا حس کردم. بنابراین اگه خیلی خوش شانس باشید و تمامی روتیشن های جراحی، ICU و سایر روتیشن های مورد نیاز برای تخصص‌تون رو توی ۱ سال بگذرونید، این دوره کوتاه می شه.

طولانی شدن این دوره لزوما بد نیست و خیلی تجربه خوب و با ارزشی از شناخت بخش ها و آدم های مختلف و نحوه مدیریت موقعیت های مختلف نصیب شما می شه و فراموش نکنید که مسئولیت شما به عنوان رزدینت در حد یک اینترن در ایران هست.

رجیسترال مرحله سوم تحصیل پزشکی استرالیا

بعد از دوره اینترنی و رزیدنتی، نوبت به مرحله رجیسترال می رسه. برای شروع این مرحله شما باید حداقل PGY 3 داشته باشید. اکثر رشته ها ۲ مدل رجیسترال دارن. اول با رجیسترال Non-Accredited شروع می کنید و بعد تبدیل به Accredited رجیسترال می شه.

تفاوت Non-Accredited با Accredited چیه؟

دقیقا شما کارهایی رو انجام می دید که مشابه وظایف یک رزیدنت پزشکی در ایران یا امریکاست. شما در مرحله Non-Accredited به عنوان یک شغل در خدمت بیمارستان هستید که بعضی از ایالت ها برای توصیف اون از ارائه کننده خدمات (Service Provider) استفاده می کنند و بیمارستان و کالج تخصصی مربوطه هیچ مسئولیتی در رابطه با کارآموزی شما نداره. به فرض اگه شما یک رجیسترال Non-Accredited در یک عمل جراحی هستید، همیشه کارآموزها اولویت دارن و استاد جراح توجه خودش رو روی آموزش کارآموزان می ذاره.همه چیز برای شما مثل یک کارآموز رسمی هست با این تفاوت که تضمینی برای شما وجود نداره و قراردادهای ۱ ساله با شما می بندن، روتیشن ها ۶ ماهه هستن و شما باید بین ۱ تا ۴ سال به عنوان Non-Accredited رجیسترال فعالیت کنید تا سابقه و رزومه لازم برای ورود به کالج تخصصی رو داشته باشید.

رجیسترال Accredited

بعد از تموم شدن این مرحله می تونید برای اپلای در کالج تخصصی اقدام کنید و اگه کالج شما رو به عنوان کارآموز رسمی بپذیره، به عنوان رجیسترال Accredited می رسید که برابر با رزدینت ایران یا امریکا می شه. این مراحل در سیستم پزشکی استرالیا حداقل ۷ تا ۸ سال زمان می بره که خیلی طولانی تر از سیستم پزشکی در امریکاست.

تفاوت GP ایرانی و بومی

مسئله GP برای فارغ التحصیلانی که از ایران به استرالیا مهاجرت می کنن با فارغ التحصیلان بومی تفاوت داره.

فارغ التحصیلان بومی حتی بعد از تموم کردن دوره اینترنی GP به حساب نمیان و باید یک دوره اینترنی مخصوص به GP 2 تا ۳ ساله ای رو بگذرونن و برای کالج rural college of general practitioners اپلای کنن و از اون طریق روتیش های مخصوص به خودش رو بگذرونن تا در نهایت امتحان فلوشیپ کالج رو پاس کنن و اونجاست که می تونن به عنوان GP مستقل شروع به فعالیت کنن. این مسیر اصلا مسیر راحتی نیست ولی خبر خوب اینکه این مسیر فقط مخصوص فارغ التحصیلان بومی هست.

شرایط فارغ التحصیلان پزشکی ایران یا IMG در استرالیا

فارغ التحصیلان پزشکی در ایران یا IMG رو دولت استرالیا به عنوان MD به رسمیت می شناسه و به همین دلیل مسیر اومدن و کار کردن به عنوان GP برای ما خیلی متفاوت و ساده تره. این مسیر شامل ۳ امتحان می شه:

  • زبان انگلیسی
  • MCQ
  • Clinical (این امتحان رو می تونید بعد از پیدا کردن موقعیت شغلی انجام بدید.)

جزئیات به این صورته که باید به وبسایت Australian Medical Council یا همون انجمن پزشکی استرالیا مراجعه کنید و یک پروفایل بسازید و قدم به قدم اون رو کامل کنید. در مرحله اول از شما یک گواهی ECFMG می خواد. ECFMG یک موسسه در امریکاست که با دانشگاه شما در ایران مکاتبه می کنه. این کار برای تعیین اعتبار مدرک تحصیلی پزشکی شماست و این پروسه چند ماهی طول می کشه.

بعد از این مرحله و گرفتن ECFMG، شما مجاز به شرکت در امتحان MCQ می شید. MCQ اولین گام در امتحان های برابر سازی مدرک استرالیا ست. همچنین شما باید امتحان آیلتس یا OET رو بدید که طبق دوستای من، امتحان OET از امتحان ایلتس آسون تره. نمره مورد نیاز در امتحان ایلتس اکادمیک، نمره ۷.۵ هست.

داشتن مدرک MCQ و زبان به شما این امکان رو می ده که به دنبال کار در استرالیا به عنوان GP باشید. نکته ای که وجود داره اینه که شما در یک سری کلینیک های خاص که با DWS شناخته می شن می تونید کار کنید و این ها کلینیک هایی هستن که یک GP ارشد شمارو به مدت ۱۲ ماه سوپروایز می کنه و بعد از اون جنرال رجیستریشن می گیرید.

تحصیل پزشکی در استرالیا

جنرال رجیستریشن استرالیا چه مزایایی داره؟

جنرال رجیستریشن هم توسط AHPR (Australian Health Partition Regency) صادر می شه که معادل نظام پزشکی هست و به شما شماره نظام پزشکی می دن. در طول این مدت شما می تونید امتحان کلینیکال بدید که خیلی بهتره قبل از شروع به کار این امتحان رو بدید ولی یک مقدار ایده آل گرایانه ست. وقتی شروع به کار می کنید، اون موقع ست که با سیستم کلینیک و کارآموزی استرالیا بهتر آشنا می شید و زبانتون بهتر راه میافته و پاس کردن امتحان براتون خیلی ساده تر می شه. بعد از اینکه این امتحان رو هم با موفقیت پس سر بذارید، رجیستریشن کامل نصیبتون می شه و در اکثر کلینیک ها می تونید فعالیت کنید. به محض اینکه جنرال رجیستریشن خودتون رو بگیرید این امکان برای شما فراهم می شه که برای اخذ اقامت دائم اقدام کنید.

برای هر تخصص چه روتیشنی نیازه؟

برای جراحی عروق، جراحی ارتوپدی و تقربیا تمامی رشته های جراحی روتیشن ICU الزامی هست و مقداری از اون رشته تخصصی به عنوان روتیشن نیازه. به عنوان مثال جراحی پلاستیک حداقل ۱ سال احتیاج به فعالیت در این رشته رو داره و اگه روتیشن مربوط به جراحی پلاستیک رو نگذرونده باشید، مسلما شرایط پذیرش رو به دست نمیارید. بنابراین زمانی می تونید به مرحله رجیسترال برسید که اون ۱۲ ماه و تمامی روتیشن های مورد نیاز رو گذرونده باشید.

اهمیت تحقیق در روند تحصیل پزشکی استرالیا

چیز دیگه ای که تو این مسیر خیلی به شما کمک می کنه، تحقیق شماست. یعنی در دوره رزیدنتی شما باید روتیشن ها رو به مقدار لازم بگذرونید به انضمام اینکه تحقیق خودتون رو خیلی تخصصی و دقیق براساس رشته مورد نظر انجام بدید. به عنوان مثال برای اپلای در رجیسترال جراحی پلاستیک، حتما تحقیق شما باید در حوزه جراحی پلاستیک باشه و تحقیق در مورد جراحی عمومی و جراحی ارتوپتدی امتیازی به اپلیکیشن شما نمیده. هرچه دامنه تحقیقاتی شما بزرگ باشه ولی با رشته مورد نظر مرتبط نباشه، امتیازی به شما تعلق نمی گیره.

اهمیت رفرنس برای پذیرش به عنوان کارآموز چقدره؟

یک موضوع مهم دیگه رفرنس داشتن شماست که شاید یکی از سخت ترین قسمت های آموزش و کارآموزی در استرالیا باشه. برخلاف سیستم امریکا که یک سیستم براساس تحقیق هست و شما بالاخره مصاحبه رو باید انجام بدید و رفرنس داشته باشید، در استرالیا هم رزومه اهمیت داره ولی مهم ترین فاکتور نیست. نحوه پیشرفت کردن‌ شما در هر مرحله و از همه مهمتر در مرحله ای که قراره به عنوان کارآموز فعالیت خودتون رو شروع کنید، رفرنس ها مهم ترین فاکتور در اپلیکیشن شما هستن.

به همین دلیل دوره های رزیدنتی و رجیسترال به شما این اجازه رو می دن که ارتباطات خودتون رو بیشتر کنید، رفرنس های خود رو بگیرید، با اساتید و ارشد های خودتون ارتباط بگیرید تا در نهایت وقتی آماده ارائه درخواست برای فعالیت رسمی شدید بتونید از این امتیازات و رفرنس ها استفاده کنید.

تفاوت وظایف کاری رجیسترال با رزیدنتی در استرالیا

تفاوت اصلی وظایف کاری رجیسترال با رزیدنتی در اینه که شما باید توانایی انجام وظایف یک رجیسترال رو که به نسبت بیشتر از رزیدنت هست رو داشته باشید و اگه اعتماد به نفستون به مرحله ای رسید که می تونید از پس این کار بر بیاید، می تونید برای موقعیت رجیسترال اپلای کنید.

توصیه کلی ما این هستش که عجله نکنید. این احتمال وجود داره که به دیدتون کار رزیدنتی پیش پا افتاده ای باشه، بخصوص که به عنوان یک پزشک آزادی عمل کافی رو ندارید. ولی اینکه قبل از آمادگی کامل روزمتون و عدم اعتماد به نفس برای رجیسترال اپلای کنید، مسلما انتخاب مناسبی نیست.

چه زمانی برای کارآموزی پزشکی در استراالیا اقدام کنیم؟

زمانی که معیارهای مورد نیاز رشته تخصصی مورد نظرتون رو برآورده کردید، می تونید برای کارآموزی اپلای کنید. هرساله حوالی ماه نوامبر الزامات مورد نیاز مربوط به هر رشته تخصصی در وبسایت های رویال کالج (Royal College) آپلود می شه.

شما می تونید براساس معیارهای سال قبل که معمولا تغییر آنچنانی نداره خودتون رو آماده کنید. بعد از اعلام معیارهای جدید در ماه نوامبر بین ۳ تا ۴ ماه وقت دارید تا اون ها رو برآورده کنید. اگه تا اوایل ماه مارس به اطمینان رسیدید که همه معیارها رو دارید و واجد شرایط اپلای هستید، می تونید برای کارآموزی اقدام کنید.

موقعیت شغلی پزشکی در استرالیا

قانون کلی در استرالیا حاکم هست که هرجا موقعیت شغلی فراهم بود باید برای اون اقدام کنید. خیلی باید خوش شانس باشید یا رشته تون خیلی خاص باشه و رزومه فوق العاده ای داشته باشید که بتونید مکان فعالیت و موقعیت شغلی مورد علاقتون رو انتخاب کنید. این اتفاق معمولا برای رشته هایی مثل رشته ما رخ نمیده و اگه موقعیت شغلی رو پیدا کردید باید به اون بچسبید.

BPT برای کارآموزی رشته های پرشکی استرالیا

برای کارآموزی در رشته های پزشکی داخلی باید برای BPT (Basic Physician Training) اپلای کنید. BPT رو بیمارستن‌های مختلف دارن که معمولا اپلای اون از طریق سیستم کمپین سالانه صورت می گیره که طی اون باید الزامات لازم رو برآورده کنید. مصاحبه ای باهاتون انجام می شه و در کل مسیر اون بسیار رقابتی و سخته که البته راحت تر از رشته های مربوط به جراحی هست.

بعد از BPT شدن وارد یک دوره ۳ ساله می شید که شامل روتیشن های مختلف ۶ ماهه ست که بسته به روتیشن ها با بیمارستان‌های مختلف همکاری می کنید. بعد از گذروندن دوره ۳ ساله BPT باید امتحان پیشرفته رو پست سر بذارید که این امتحان معادل زیرتخصص های ایران هست که اینجا باز سیستم های ایران و استرالیا با همدیگه همخونی ندارن.

سیستم کارآموزی بیمارستان‌های استرالیا

سیستم کارآموزی بیمارستان‌های استرالیا چند طبقه بندی متفاوت داره که مسیرهای متفاوتی از هم دارند. در هرصورت شما برای اخذ رجیستریشن عمومی باید حداقل ۱۲ ماه رزیدنتی رو در بیمارستان بگذرونید بنابراین وقتی به عنوان IMG وارد استرالیا می شید باید PGY 2 رو در بیمارستان به اتمام برسونید که این مراحل هم بسته به زیرشاخه ها با همدیگه تفاوت داره که در زیر به چندتا از اونها اشاره میکنیم:

اورژانس

مثلا مسیر اورژانس متفاوته، شما طی اون ۱۲ ماه رزیدنتی با روتیشن های مخصوص اون می گذرونید و بعد امتحان ورود به اورژانس رو می دید. رشته اورژانس و ورود به اون به نسبت مابقی رشته ها آسون تر و امکان ورود با سن و درجه کمتر برای دانشجویان با PGY 3 یا بیشتر فراهمه.

روان پزشکی

رشته روان پزشکی هم به طور کلی مسیری متفاوتی داره که شامل هیچکدوم از این مراحل نمی شه و شما اگر رجیستریشن عمومی استرالیا رو به عنوان یک پزشک داشته باشید می تونید وارد مسیر روان پزشکی شید و اول Non-Accredited و بعد هم Accredited رو بگذرنید و به عنوان روان پزشک فعالیت خودتون رو شروع کنید.

پاراکلینیک

رادیولوژی یکی از اون رشته هایی هست که شما با سن و PGY کم می تونید وارد اون بشید. مثلا این امکان وجود داره که شما اگه PGY 2 رو داشته باشید و با در نظر گرفتن فراهم کردن الزامات مربوط به رادیولوژی می تونید وارد اون شید. حتما باید بدونید که رادیولوژی جز رشته های لوکس و بسیار رقابتی توی استرالیاست و وارد شدن به اون خیلی به رزومه، ارتباطات و رفرنس های شما بستگی داره.
پاتولوژی هم مسیر مشابهی داره و شما با داشتن رجیستر پزشکی عمومی مسیر مشخصی خواهید داشت. به نسبت رادیولوژی وارد شدن به پاتولوژی آسون تره و رشته های تخصصی خیلی بیشتری داره.

جراحی

لزوما نیاز به اتمام جراحی عمومی به منظور ورود به زیر شاخه های تخصصی نیست. تخصص های جراحی ارتوپدی، پلاستیک، چشم و اورولوژی جدای از جراحی عمومی هستن و جراحی عمومی به خودی خود یک تخصص جداست. هر کدوم از این تخصص ها، زیر شاخه های تخصصی مربوط به خودشون رو دارن که شما به عنوان فلوشیپ در دوره های ۱ یا ۲ ساله باید اون ها رو بگذرونید تا به عنوان متخصص زیر شاخه مورد نظر فعالیتتون رو آغاز کنید.

تحصیل پزشکی در استرالیا

Non-Accredited در جراحی

Non-Accredited به عنوان بزرگ ترین اتلاف وقت در رشته جراحی شناخته می شه. چون طی اون شما رو آموزش نمی دن و از شما انتظار دارن که خودتون اون وظایف رو یاد بگیرید. به عنوان یک رجیسترال Non-Accredited جراحی پلاستیک به شما لیست عمل میدن و شما باید لیست عمل هایی که در سطح شما هستن رو انجام بدید. به عنوان جراحی عمومی و ارتوپدی هم شرایط به همین شکل هست.

هدف سیستم استرالیا از این کار اینه که شما به قدری توی سیستم باشید و جراحی انجام بدید و تجربه کسب کنید که در سال اول فعالیتتون نه تنها نیاز به آموزش نداشته باشید، بلکه تعدادی از عمل های پیش پا افتاده رو خودتون انجام بدید.

عدم تضمین برای Non-Accredited رجیسترال

یک قسمتی در کالج به اسم جی داک (JDoc) وجود داره که شما با ثبت نام در اون می تونید دفتر گزارش روزانه داشته باشید که با استفاده از اون روزمه خود رو پر کنید ولی در مجموع کالج هیچ وظیفه ای در قبال یک رجیسترال Non-Accredited نداره. شما به عنوان یک پزشکی که تجربه جراحی داره سرویس ارائه می دید که شامل سابقه کاری شما هم می شه و سال به سال بیمارستان قراردادی باهاتون می بنده.

از اونجایی که به عنوان رجیسترال Non-Accredited تضمینی برای ارائه موقعیت شغلی دقیقا همخوان با تخصص شما وجود نداره، ترجیحا به عنوان یک جراح سعی به یادگیری و داشتن اطلاعات راجع به همه زیر شاخه های تخصصی مربوط به جراحی داشته باشید. این موضوع به رزومه و همچنین توانایی شما به عنوان جراح کمک ویژه ای می کنه.

اپلیکیشن کارآموزی پزشکی در استرالیا چه ویژگی هایی داره؟

پیش رفتن براساس معیارهای لازم رشته مورد نظر از مهم ترین مسائل اپلیکیشن کارآموزی شماست. این معیارها هیچ ربطی به دانشگاه، نمره و سابقه شما در ایران نداره. ۳ گام در اپلیکیشن های هر رشته اهمیت و برای هر کدام امتیاز متفاوتی هست. به طور مثال برای اپلیکیشن جراحی پلاستیک به اینگونست که باید رزومه خودتون رو طبق معیارهای نزدیک به ۴۰ صفحه ای درست کنید که طراحی چین رزومه ای نزدیک به ۵ سال زمان می بره. طی این مدت باید واحد های دانشگاهی زیادی رو بگذرونید که هزینه ی زیادی هم براتون خواهد داشت.

هزینه جمع آوری رزومه در استرالیا چقدره؟

سال گذشته تحقیقی در استرالیا انجام شد که عنوان می کرد هزینه جمع آوری رزومه Non-Accredited رجیسترال یا حتی به عنوان رزیدنت چیزی حدود صد هزار دلار می شه. البته این مبلغ از طریق درآمدی که شما در استرالیا خواهید داشت پرداخت می شه.
رزومه شامل تحقیق، تمام دوره های روتیشن و نمرات واحد های دانشگاهی می شه. به محض اینکه رجیستر استرالیا رو بگیرید، سابقه تحصیلی شما در ایران دیگه اهمیتی نداره و اهمیت اون فقط در اطلاعات شخصی و عملکرد شماست. نمره آیلتیس هم اهمیت چندانی نداره و مهارت های زبانی کاملا مجزا از نمره ایلتس هستند.

اهمیت اقامت دائم استرالیا در موقعیت های شغلی بیمارستانی

اگه بیمارستان به عنوان یک فارغ التحصیل پزشکی مهاجر اقدام به استخدام شما کنه، باید وارد پروسه ارتباط برقرار کردن با اداره مهاجرت شه و حامی شما برای اخذ ویزای کار شه و این پروسه معمولا مشکل ساز هستش. اولویت استخدام بیمارستان های استرالیا با بومی ها و افراد دارای اقامت دائم هست و حتی خیلی از جاها اگر اقامت دائم نداشته باشید، فرم اپلیکیشن شما به مرحله بررسی هم نمی رسه.

بیمارستان ها در صورتی که کمبود نیروی کار داشته باشن، این احتمال وجود داره که حامی شما در گرفتن ویزای کار باشن که این مورد به شدت کم پیش میاد. بصورت خوکار بعد از گذروندن دوره ۱ ساله و گرفتن رجیستریشن عمومی می تونید برای گرفتن اقامت دائم اقدام کنید و مشکلی پیش نمیاد.

تفاوت شهروندی با اقامت دائم استرالیا چیه؟

تفاوت خاصی بین یک فرد با اقامت دائم و شهروند استرالیا وجود نداره. فقط به عنوان یک شهروند استرالیا شما ملزم به رای دادن در انتخابات این کشور هستید. مزیت بزرگ شهروندی استرالیا پاسپورت اون هست. چون پاسپورت استرالیا یکی از قوی ترین ها پاسپورت ها در دنیاست و با در دست داشتن اون به اکثر جاهای دنیا اجازه سفر خواهید داشت. مثلا به عنوان یک شهروند استرالیا بدون نیاز به ویزا، شما می تونید به مدت ۳ ماه در امریکا اقامت داشته باشید.

به دلیل سیستم متفاوت و چالش برانگیز کشور استرالیا خیلی از متقاضیان که حتی با قدرت و جنگندگی زیاد وارد سیستم پزشکی این کشور می شن، بالاخره یک روزی کم میارن و انصراف میدن. باید با انگیزه ای قوی این مسیر رو طی کنید.همه چیز درباره تحصیل و کار در حوزه پزشکی استرالیا که تجربه کرده بودم رو در اختیارتون گذاشتم تا شما به عنوان متقاضی یا دانشجوی پزشکی بتونید بهتر تصمیم بگیرید و اقدام کنید. اگه سوالی داشتید ازمون بپرسید برحسب تجربه جواب می دیم و اگه تجربه ای دارید با علاقمندان به اشتراک بذارید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا