همه چیز درباره استرالیا

تفاوت‌های فرهنگی و سبک زندگی ایران و استرالیا

اینجا تجربه های واقعی و قوانین مهاجرتی که به شما کمک می کنه تا دید واقعی تری به مهاجرت پیدا کنید رو گردآوری کردیم. این مطلب بطور قطع آگاهی شما رو بالا می بره اما یادتون باشه موقعی که تصمیم نهایی رو گرفتید، برای ادامه مسیر نیاز به کمک بیشتری دارید تا تجربه منحصر بفرد خودتون رو بسازید.

اکثر افرادی که قصد مهاجرت به خارج از ایران را دارند، کشورهایی مثل امریکا، کانادا و استرالیا را به عنوان مقصد مهاجرت خود انتخاب می کنند که فرهنگی غربی در این کشورها جریان دارد و همین تفاوت های فرهنگی عظیم گاهی منجر به شوک های فرهنگی برای هموطنامون می شود و این قضیه می تواند به طور کلی مسئله مهاجرت را سخت تر و پیچیده تر کند. با آگاهی و تحقیق بیشتر در مورد فرهنگ کشوری مثل استرالیا، می توانیم از رخ دادن پدیده شوک فرهنگی جلوگیری و تاثیر تفاوت های فرهنگی ایران و استرالیا را به روی خودمان تا حدی کنترل کنیم. البته هر فرهنگی ویژگی ها و معایب مخصوص به خودش را دارد و این ما هستیم که تصمیم می گیریم کدام قسمت فرهنگ را حفظ و یا کدام قسمت آنرا حذف کنیم و هدف ما در این مقاله استارت ویزا  به بیان تفاوت های فرهنگی ایران و استرالیا می پردازیم.

 

زبان

به عنوان اولین جز فرهنگ باید به زبان اشاره کنیم که اصلی ترین راه برای انتقال موضوعات، مفاهیم، عواطف و منظورهای ما است. زمانی که ما از کشورمان ایران به کشوری مثل استرالیا که زبانش به طور کلی با زبان ما متفاوت است مهاجرت می کنیم، بخش زیادی از اصطلاحات روزمره، تکیه کلام ها و شوخی های ما دیگه توی فرهنگ جدید قابل استفاده نیستند، چون عملا معنایی ندارند. بنابراین ما یک بخش بزرگی از فرهنگمان را در کشور خودمان جا می گذاریم و حتی گاها پیش می آد که توی فرهنگ و زبان جدید نمی تونیم مقصود خودمان را به طور کامل بیان کنیم و خیلی از مواقع مجبوریم خودمان را سانسور کنیم، چون می دانیم که مخاطب ما چیزی از این مسئله متوجه نمی شود. همین عدم بیان و انتقال ندادن عواطف در کوتاه مدت می تواند باعث سرخوردگی ما شود.
در هر صورت باید قبول کنیم که این مسئله یکی از موضوعات تلخ مهاجرت است و ما باید سعی کنیم هم دوستای هموطن و همزبان داشته باشیم و هم از طرفه دیگه ای دانش خودمان را در زبان انگلیسی کشور استرالیا بالا ببریم و اصطلاحات روزمره و شوخی های کلامی را یاد بگیریم تا زمانی که در یک جمع افراد استرالیایی هستیم این توان را داشته باشیم که با آنها راحت تر ارتباط برقرار کنیم و از جمع بیشتر لذت ببریم.

مراسم

فرهنگ ما پر از مراسم های گوناگون از جمله سیزده بدر، شب یلدا، چهارشنبه سوری و عید نوروز است و زمانی که وارد کشوری مثل استرالیا می شویم که به طور کامل از لحاظ تاریخی و فرهنگی با ما متفاوت است، شاید دیگه نتونیم این دسته مراسم ها رو با همان حال و هوا و رنگ و بویی که تو کشور خودمان برگزار میشده را تجربه کنیم.
البته رستوران ها و کانون هایی در کشور استرالیا هستند که سعی بر برگزاری و حفظ این مراسم و جمع آوری فارسی زبانان در کنار یکدیگر دارند ولی خوب نمی توانیم انتظار داشته باشیم که به همان میزانی که از این مراسم ها در ایران لذت می بردیم، اینجا هم همان حس را تجربه کنیم.
در نهایت باید با مرور زمان به این موضوع و فاصله گرفتن از این مراسم ها عادت کنیم. از طرفی ممکن که با آشنایی با مراسم هایی مثل کریسمس، جشن سال نو، عید پاک و روز ملی استرالیا و سایر مراسم های استرالیا به آنها علاقه پیدا کنیم و با شرکت کردن در این مراسم ها، کم کم خودمان را در این فرهنگ جا بندازیم.

نرم‌ها یا هنجارها

به عنوان سومین مورد از تفاوت های فرهنگی ایران و استرالیا باید به نرم ها یا هنجارها اشاره کنیم. نرم ها مسائل یا اتفاقاتی هستند که در یک جامعه توسط اکثریت افراد پذیرفته شده اند و هر جامعه می تواند صدها یا هزاران نرم داشته باشد که در یک جامعه دیگر اصلا موضوعیتی نداشته باشند. این تفاوت نرم ها بین ایران و استرالیا مشخصا وجود دارد.
به همین دلیل زمانی که شما وارد استرالیا می شوید باید آماده مواجه با یک سری نرم ها باشید که یا اصلاً یا مقداری کمی با آنها آشنایی دارید.

تفاوت فرهنگی ایران و استرالیا

نرم‌های مورد قبول برای استرالیایی‌ها

به طور مثال در کشور ما مسئله زندگی گروهی یا زندگی چند دوست با یکدیگر خیلی جا افتاده نیست ولی در نقطه مقابل دوستان در استرالیا به راحتی می توانند با اجاره یک خانه با یکدیگر زندگی کنند و در واقع هیچ گاردی نسبت به این اتفاق وجود ندارد. البته درسته که در ایران هم افراد دانشجو، در خانه های دانشجویی با یکدیگر زندگی می کنند ولی همچنان زندگی کردن به صورت گروهی، بخصوص برای افرادی که دانشجو نیستند خیلی مرسوم نیست و بسیاری از صاحب خانه‌ها با اجاره خانه خود به چند فرد مجرد، مخالفت می کنند.

خیلی از مسائلی که جز سبک زندگی استرالیایی هاست و برای آنها نرم به حساب می آید، ممکن است برای ما غیر عادی باشد. یکی از مثال های خیلی پیش پا افتاده، سرویس های بهداشتی معمول در استرالیاست که در آنها از آب استفاده نمی شود و برای ماهایی که به این مسئله عادت نداریم، همین موضوع می تواند مشکل ساز باشد.

خیلی نکات دیگه مثل رفت و آمد با کفش توی خانه، عدم نشستن روی زمین و حتی ممکن که شما در موقعیتی قرار بگیرید که افراد خیلی بی توجه به اطراف خود بینی خود را تخلیه کنند که تمامی این مسائل در استرالیا جا افتاده و جزئی از نرم است.

نرم‌های مورد قبول برای ما

در مقابل بعضی مسائل در استرالیا قابل قبول نیست ولی در کشور ما اتفاق می افتاد، مثلا به هم نگاه کردن یا لمس کردن همدیگر یا برخورد تنه افراد به یکدیگر به دلایل مختلف یک اتفاق عادی و از اهمیت خاصی برخوردار نیست. اما این مسائل در کشور استرالیا اصلا نرمال نیست. در روابط دوستی خودمان خیلی راحت ارتباط فیزیکی برقرار می کنیم ولی در استرالیا باید با احتیاط زیادی این کار را انجام دهیم یا ترجیحاً این کار را انجام ندهیم تا به کسی برنخورد.

مسئله نرم ها می تواند خیلی گسترده و با مثال‌های زیادی همراه باشد ولی فکر می کنیم همین چند مورد برای داشتن یک تصویر کلی از تفاوت‌های فرهنگی ایران و استرالیا در بحث نرم ها کافی باشد.

ارزش ها

در کشور استرالیا هم مثل جوامع دیگه یک سری ارزش ها حاکم است که مهم ترین آنها فرد گرایی (Individualism) هست که در اون افراد حق دارند که مستقل باشند و به دنبال رفع نیاز های فردی خود باشند و این حق فردی اونها توسط جامعه و خانواده نیز حمایت می شود. از طرفی دیگه همین پذیرش فردی افراد نسبت به هم دیگه و اینکه هر فردی، دیگری رو همان جوری که هست می پذیرد هم یک ارزش دیگه محسوب می شود.
فرض کنید در استرالیا خانواده‌ای، فرزندی با عقاید و گرایش های خاص خود را داشته باشد، توی این خانواده فرد هرگز مورد سرکوب و انکار قرار نمی گیرد و خانواده این فرد را به عنوان عضو خود در جامعه معرفی می کند. اما در جوامع سنتی تر شرقی، همچنان خانواده ها در برابر این موارد گارد دارند و بعضا دیدگاه ها و اعتقادات فرزند خود را انکار کنند و کنار آمدن با این مسئله برای آنها سخت باشد.

خانواده‌های استرالیایی همیشه سعی می کنند که فرزندی با دیدگاه مستقل به بار بیاورند و مثلا اگر در جمع خانوادگی فرزند آنها با نظری از پدربزرگ یا مادربزرگ ابراز مخالفت کند، پدر و مادر فرزند معذب نمی شوند و احساس شرمندگی نمی کنند و این حق را به فرزند خود می دهند که هر طوری که احساس راحتی می کند تصمیم بگیرد. در حالی که در خانواده‌های شرقی‌تر این آزادی عمل و استقلال برای فرزندان کمی دور از تصور است.

بنابراین برای افرادی که تفکرات سنتی‌تری دارند، در ابتدای مهاجرت مواجه با این مسئله می تواند مشکل ساز باشد. به هر حال این واقعیت جامع استرالیاست و افراد باید آماده آداپته شدن با این فرهنگ غربی باشند.

این ۴ عنصر، مهم‌ترین تفاوت های فرهنگی ایران و استرالیا هستند که ما در این مطلب سعی کردیم با کمک گرفتن از تجربیات هموطنامون آنها را برای شما بیان کنیم تا با آَشنایی و شناخت آنها در مواجه با فرهنگی غربی و مدرن استرالیا دچار شوک فرهنگی نشوید و خیلی زودتر از سایر افراد با آن تطابق پیدا کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا